ជនវាទ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ការពោលទោស, តិះដៀល (ដូច បរិវាទ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ជនានំ វាទោ គរហណំ ជនវាទោ អបវាទោ. ជនវាតោតិ បាឋោ.