ជន៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សទ្ទេ ជនតិ "ចេញសំឡេង, ស្រែក" ភូ. ។ អា. ឯកោ ភុជគោ ជនតិ "ពស់មួយឲ្យសំឡេង" ។ ជនតីតិ សុសូតិ សទ្ទំ ករោតិ-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជននេ ជញ្ញតិ "ធ្វើ, ឲ្យកើត, បង្កើត" ទិ. ។ ធាតុនេះជាសកម្មធាតុ =ករោតិ ធ្វើ បើជា ចុ. វិញទៅជា ជនេតិ ជនយតិ សុទ្ធកត្តុ =ករោតិ ធ្វើ ឬ ការិត. =និព្វត្តេតិ បង្កើត-ស. ។ ជនកោ បុំ. "ឪពុក, បិតា" អ្នកបង្កើត (ជន៑+ណ្វុ) ។ ជនេត្តី ជននី ជនិតា ឥ. ម្ដាយ, មាតាបង្កើត" (ជន៑+យុជន៑+តិ) ។ បុថុជ្ជនោ បុំ. "បុថុជ្ជន, ជនសាមញ្ញ" ឲ្យកិលេសកើតច្រើន ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បាតុកាវេ ជាយតិ ជាតោ ជាតិ ជននំ "កើត, ប្រាកដ..." ទិ. ។ ធាតុនេះជាអកម្មធាតុ ឧ. បុត្តោ ជាយតិ ។ បើមាន វិបុព្វបទ ក្លាយទៅជាសកម្មធាតុវិញ ឧ. ឥត្ថី បុត្តំ វិជាយតិ "ស្រីសម្រាលនូវកូន" ។ ឥត្ថី បុត្តំ វិជាតា "ស្រីសម្រាលនូវកូនហើយ" ។ -ឧបវិជញ្ញា ឥត្ថី "ស្រីអ្នកសម្រាលកូន" ។ ការិត. ជាបេតិ ជាបយតិ "ឲ្យកើត, បង្កើត, ឲ្យប្រាកដ" ។ -ជាបិកា "ឲ្យកើត, បង្កើត" បាលីថា អត្ថជាបិកា បញ្ញា "ប្រាជ្ញាញ៉ាំងប្រយោជន៍ឲ្យកើត" ។ សព្ទជាវេវចនៈនៃ ជាតិ គឺ ជននំ ជាតិ សញ្ជាតិ និព្វត្តិ អភិនិព្វត្តិ ខន្ធានំ បាតុភាវោ-ស. ។ -ជនោ បុំ. "បុគ្គល, មនុស្ស (ទាំងប្រុសទាំងស្រី)" ។ -ពីជំ នបុំ. "ពូជ, គ្រាប់, ហេតុ, ការណ៍, អង្គជាតិនៃបុរសស្រ្តី" (វិ+ជន សូចិ) ។