ជម្ពូ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ផ្លែព្រីង (ដូច ជម្ពវ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ជម្ពុយា ផលំ ជម្ពូ [ជម្ពុទីបកា រុក្ខា ជម្ពូ]. ជាយតិ ជនីយតីតិ ជម្ពូ រុក្ខោ, ជន ជននេ, ជម្ពាទយោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ឩ, ពុកាគមោ, មនានំ និគ្គហីតន្តិ នស្ស និគ្គហីតំ, វគ្គេ វគ្គន្តោតិ. និគ្គហីតស្ស មោ. ជម្ពូសទ្ទោ ឩការន្តោ ឥត្ថិលិង្គោ, សទ្ទនីតិយំ ជម្ពកោ ជម្ពុកោតិ រូបានិ ទិស្សន្តិ.