ជម្ម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកលាមក, អ្នកថោកទាប (ដូច និហីនក), អ្នកជ្រុលជ្រួស, អ្នកធ្វើអំពើដោយឥតពិចារណា (ដូច អនិសម្មការី), អាក្រក់, កខ្វក់; វិ. គុណទោសេ អនិស្សម្ម អនុបរិក្ខិត្វា យោ ករោតិ សោ>ជម្មោ អ្នកណាមិនពិចារណានូវគុណ និងទោសហើយធ្វើអ្នកនោះជាមនុស្សលាមក) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកលាមក, អាក្រក់, កខ្វក់; វិ. គុណទោសេ អនិស្សម្ម អនុបរិក្ខិត្វា យោ ករោតិ សោ>ជម្មោ ។ =អ្នកណាមិនពិចារណានូវគុណ និងទោសហើយធ្វើ អ្នកនេះជាមនុស្សលាមក ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ជមេតិ អភក្ខិតព្វំ អទតីតិ ជម្មោ និហីនោ អនិសម្មការី ច, ជមុ អទនេ, ខីសុវីយាគាហិសាលូខុហុមរធរករឃរជមាមសមា មោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន មោ.