ជរា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ធម្មជាតិ) ចាស់, គ្រាំគ្រា, ជរា, សេចក្ដីគ្រាំគ្រា (ដូច ជរតា); វិ. ជរតីតិ>ជរា ។ -ជជ្ជរិត គុ. គឺជរាឲ្យគ្រាំគ្រាហើយ, ដែលគ្រាំគ្រាហើយព្រោះជរា ។ -ជិណ្ណកាល បុំ. កាលនៃរូបនោះចាស់ហើយព្រោះជរា, កាលនៃរូបនោះគឺជរាឲ្យគ្រាំគ្រាហើយ ។ -ជិណ្ណមហល្លកព្រាហ្មណ បុំ. ព្រាហ្មណ៍អ្នកកាន់យកនូវភាវៈនៃខ្លួនជាធំគឺជរាឲ្យគ្រាំគ្រាហើយ, ព្រាហ្មណ៍ចាស់ដែលគ្រាំគ្រាហើយព្រោះជរា ។ -ជិណ្ណមហល្លកិត្ថីវណ្ណ បុំ. ភេទនៃស្រីអ្នកកាន់យកនូវភាវៈនៃខ្លួនជាធំគឺជរាឲ្យគ្រាំគ្រាហើយ, ភេទដូចជា ភេទនៃស្រីចាស់ដែលគ្រាំគ្រាហើយព្រោះជរា ។ -ជិណ្ណ គុ. ដែលចាស់ហើយព្រោះជរា, គឺជរាឲ្យគ្រាំគ្រាហើយ ។ -ព្យាធិមរណមិស្សតា ឥ. ភាវៈនៃជាតិនោះជាធម្មជាតិច្រឡំដោយជរានិងព្យាធិនិងមរណៈ, ភាវៈនៃជាតិនោះជារបស់មានជរានិងព្យាធិនិងមរណៈដ៏ច្រឡំគ្នា ។ -វគ្គវណ្ណនា ឥ. កថាជាគ្រឿងពណ៌នានូវសេចក្ដីនៃជរាវគ្គ ។ -វាតវេគព្ភាហត គុ. គឺកម្លាំងនៃខ្យល់ដែលកើតអំពីជរាកំចាត់បង់ហើយ, គឺសន្ទុះនៃខ្យល់ដែលកើតអំពីជរាបៀតបៀនចំពោះហើយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ធម្មជាតិ) ចាស់, គ្រាំគ្រ, ជារា; វិ. ជរតីតិ>ជរា ។