ជល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ធម្មជាត) ហូរទៅ (ទឹក); វិ. ជលតិ សន្ទតីតិ>ជលំ ។ គុ. រុងរឿង ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទឹក (ដូច វារិ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(ធម្មជាត) ហូរទៅ (ទឹក); វិ. ជលតិ សន្ទតីតិ>ជលំ ។ គុ. រុងរឿង ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ជលតិ បគ្ឃរតីតិ ជលំ, ជល បគ្ឃរណេ, អ. ជលតិ សន្ទតីតិ ជលំ, ជល សន្ទនេ, អ. ជលតិ ទិព្វតីតិ ជលំ, ជល ទិព្វនេ, អ. ជេ សីឃគតេ ធាវន្តេ មិគាទយោ លាតិ គណ្ហាតីតិ ជលំ, ជេសទ្ទូបបទ - លា អាទានេ, អបច្ចយោ. ជលតិ បត្ថយតីតិ ជលំ, ជលន្តោ នវា, ជល ធញ្ញេ, អន្តោ. ជលតិ ទិប្បតីតិ ជលំ, ជល ទិត្តិយំ, អន្តោ. ឯវំ ជលមានោ, មានបច្ចយោយំ.