ជវ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ការស្ទុះទៅ, ការលឿនទៅ, សន្ទុះ, រហ័ស, ប្រញាប់ប្រញាល់ (ដូច រយ); វិ. ជវនំ>ជវោ, ជវន្តិ ឯត្ថាតិ វា>ជវោ ។

ការស្ទុះទៅ, ការលឿនទៅ, សន្ទុះ, រហាស់, ប្រញាប់ប្រញាល់; វិ. ជវនំ>ជវោ, ជវន្តិ ឯត្ថាតិ វា>ជវោ ។

ជវន្តិ ឯតេនាតិ ជវោ វេគោ, ជុធាតុ, ណោ. ជវនំ ជវតីតិ វា ជវោ, ជុ គតិយំ, អ.