ជវន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជវន, ការស្ទុះទៅ, ការលឿនទៅ; វិ. ជវិយតេ>ជវនំ ។ -ក្ខណ បុំ. ខណៈនៃជវនចិត្ត, ខណៈនៃចិត្តដែលស្ទុះទៅ ។ -មន បុំ., នបុំ. ចិត្តដែលលឿនទៅ, ជវនចិត្ត ។ -វិថី ឥ. វិថីនៃជវនចិត្ត, វិថីនៃចិត្តដែលស្ទុះទៅ ។ បុំ. សេះលឿន (ដូច ជវាធិក), អ្នកដើរឆាប់, អ្នកដើរលឿន (ដូច វេគី) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ជវន, ការស្ទុះទៅ, ការលឿនទៅ; វិ. ជវិយតេ>ជវនំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ជវិយតេ ជវនំ, ជុ ជវេ, យុ. ជវិតព្វំ ជវនំ, ជុ គតិម្ហិ, យុ, ឧស្សោត្តំ, ឱស្ស អវាទេសោ. អយំ ជវនកិច្ចន្តិ អភិធម្មត្ថ- សង្គហទីបនីដីកាយំ អាគតនយោ.