ជស៑សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរហឹសាយំ ជសតិ "បៀតបៀន" ភូ. ។សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរហឹសាតាឡនេសុ ជាសេតិ ជាសយតិ "បៀតបៀន, វាយ, គោះ, ប្រហារ" ចុ. ។