ជានបទ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ជន) អ្នកនៅក្នុងជនបទ ឬ អ្នកកើតក្នុងជនបទ (អ្នកជនបទ); វិ. ជនបទេ វសតីតិ>ជានបទោ, ជនបទេ ជាតោ វា>ជានបទោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកនៅក្នុងជនបទ ឬអ្នកកើតក្នុងជនបទ (អ្នកជនបទ); វិ. ជនបទេ វសតីតិ>ជានបទោ, ជនបទេ ជាតោ វា>ជានបទោ ។
(ជន) អ្នកនៅក្នុងជនបទ ឬ អ្នកកើតក្នុងជនបទ (អ្នកជនបទ); វិ. ជនបទេ វសតីតិ>ជានបទោ, ជនបទេ ជាតោ វា>ជានបទោ ។
អ្នកនៅក្នុងជនបទ ឬអ្នកកើតក្នុងជនបទ (អ្នកជនបទ); វិ. ជនបទេ វសតីតិ>ជានបទោ, ជនបទេ ជាតោ វា>ជានបទោ ។