ជិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជយាភិភវនេសុ ជេតិ ជយតិ បរាជយតិ ជិតំ វិជិតំ ជយោ បរាជយោ ជិនោ មារជិ លោកជិ ជេតោ ជិតវា ។ ល ។ "ឈ្នះ, មានជោគជ័យ, គ្របសង្កត់, ជិះជាន់" ភូ. ។ ខចំណាំៈ កាលណាមានបរានាំមុខប្រែថា "ចាញ់, បរាជ័យ" ។ បរាជយតិ "ចាញ់" ។ វិជិគឹសតិ "ប្រាថ្នាដើម្បីឈ្នះ, ចង់ឈ្នះ" (វិ+ជិ+ស+តិ) មេសូត្រសទ្ទនីតិថា ជិស្ស ច និមិត្ត ស បច្ច័យ ផ្លាស់ ជិ ធាតុ ជា ជិគឹ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជយេ ជិនាតិ វិជិនាតិ "ឈ្នះ, មានជោគជ័យ" កី. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជានិយំ ជិនាតិ ជានិ "សាបសូន្យ, វិនាស" កី. ។ ជិនោ បុំ. "អ្នកសាបសូន្យ, អ្នកបំផ្លាញ" អា. ជិនោ ធនញ្ច ទាសេ ច "ជាអ្នកបំផ្លាញទ្រព្យសម្បត្តិនិងទាសៈទ." ។ ជិនធនា "អ្នក មានទ្រព្យសម្បត្តិសាបសូន្យអស់" (សុធាភោជនជាតក) ។