ជិណ្ណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ចាស់ហើយ, គ្រាំគ្រាហើយ, ទ្រុឌទ្រោមហើយ ។ -កាល បុំ. កាលនៃ...ជាអ្នកចាស់ហើយ, កាលនៃ...គឺជរាឲ្យគ្រាំគ្រាហើយ ។ -កោញ្ច បុំ. ក្រៀលចាស់, ក្រៀលចាស់ហើយ ។ -ចីវរក គុ. (ភិក្ខុ) មានចីវរចាស់, អ្នកមានចីវរគ្រាំគ្រា ។ -ចីវរ នបុំ. ចីវរចាស់, ចីវរចាស់គ្រាំគ្រា ។ -ព្យាធិមតសង្ខាត គុ. ពោលគឺជនដែលចាស់ហើយនិងជនដែលឈឺចាប់និងជនដែលស្លាប់ហើយ, គឺបណ្ឌិតពោលថាជនអ្នកចាស់ហើយនិងជនអ្នកមានព្យាធិនិងជនអ្នកស្លាប់ហើយ ។ -ប្បដិសង្ខរណាទិ គុ. (កិច្ច) មានកិ.ជួសជុលនូវទីដែលគ្រាំគ្រាហើយជាដើម ។ -ហត្ថី បុំ. ដំរីចាស់, ដំរីគឺជរាឲ្យគ្រាំគ្រាហើយ ។ -ឧទ្យាន នបុំ. ឧទ្យានចាស់, ឧទ្យានដែលគ្រាំគ្រាហើយ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ចាស់ (ដូច វុឌ្ឍ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ចាស់ហើយ, គ្រាំគ្រាហើយ, ទ្រុឌទ្រោមហើយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ជរតីតិ ជិណ្ណោ, ជរ វយោហានិម្ហិ, តោ, តរាទីហិ ឥណ្ណោតិ ឥណ្ណោ. ជិយ្យិត្ថាតិ ជិណ្ណោ, ជរ ជិរណេ, តោ, តរាទីហិ រិណ្ណោតិ និរុត្តិទីបនីសុត្តេន តស្ស រិណ្ណោ, ធាត្វន្តព្យញ្ជនស្ស អាទិសរស្ស ច លោបោ. ឯវំ ឧបសគ្គវសេន អនុជិណ្ណោ បរិជិណ្ណោ.