ជីវិត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជីវិតិន្ទ្រិយ (ដូច អាយុ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.រស់នៅ; វិ. ជីវិយតេតិ>ជីវិតំ, ជីវនំ វា>ជីវិតំ ។ (ធម្មជាត) ជាគ្រឿងរស់នៅនៃសត្វ ឬ (ធម្មជាត) ជាទីប្រព្រឹត្តទៅនៃសម្បយុត្តធម៌ (ជីវិត), ជីវន្តិ អនេនាតិ>ជីវិតំ, ជីវន្តិ បវត្តន្តិ ឯត្ថ សម្បយុត្តធម្មាតិ>ជីវិតំ ។ -កប្បន នបុំ. កិ.សម្រេចនូវជីវិត, ជាគ្រឿងសម្រេចនូវជីវិត, ការចិញ្ចឹមនូវជីវិត ។ -អត្ថ បុំ. ប្រយោជន៍ដល់ជីវិត, សេចក្ដីត្រូវការដល់ជីវិត ។ -ទាន នបុំ. ការឲ្យនូវជីវិត ។ -អន្តរាយ បុំ. អន្តរាយនៃជីវិត, អន្តរាយដល់ជីវិត ។ -ប្បច្ចយ បុំ. បច្ច័យនៃ..., ជាបច្ច័យនៃ... ។ -បរិយោសាន នបុំ. កាលជាទីបំផុតនៃជីវិត ។ -ប្បវត្តនក គុ. ជាគ្រឿងញ៉ាំងជីវិតឲ្យប្រព្រឹត្តទៅ; វិ. ជីវិតំ បវត្តេតិ ឯតេនាតិ>ជីវិតប្បវត្តនកំ ។ -មត្ត គុ. គ្រាន់តែកិ.រស់នៅ, គ្រាន់តែជាគ្រឿងលៀងនូវជីវិត ។ -លាភ បុំ. កិ.បាននូវជីវិត ។ -វុត្តិ ឥ. កិ.ប្រព្រឹត្តទៅនៃជីវិត (វុត្តិ<វត+តិ, អនៃវ>ឧ); វិ. វត្តនំ>វុត្តិ, ជីវិតស្សវុត្តិ>ជីវិតវុត្តិ ។ -សំខយ បុំ. កិ. អស់ទៅនៃជីវិត (សំ+ខិ ឬ ខី+ណ>សំខយ) ។ -ហេតុ បុំ. ហេតុនៃជីវិត, គុ. មានជីវិតជាហេតុ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.រស់នៅ; វិ. ជីវិយតេតិ>ជីវិតំ, ជីវនំ វា>ជីវិតំ ។ (ធម្មជាតិ) ជាគ្រឿងរស់នៅនៃសត្វឬ (ធម្មជាតិ) ជាទីប្រព្រឹត្តទៅនៃសម្បយុត្តធម៌ (ជិវិត); វិ. ជីវន្តិ អនេនាតិ>ជីវិតំ, ជីវន្តិ បវត្តន្តិ ឯត្ថ សម្បយុត្តធម្មាតិ វា>ជីវិតំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សហជាតធម្មា ជីវន្តិ ឯតេនាតិ ជីវិតំ, ជីវធាតុ, ភាវកម្មេសុ ត ឥតិ យោគវិភាគេន ករណេ តោ. ជីវន្តិ សម្បយុត្តធម្មា តេនាតិ ជីវិតំ, សយំ វា ជីវតីតិ ជីវិតំ, ជីវនមត្តំ វា ជីវិតំ, ជីវ បវត្តាបនអនុបាលនេសូតិ ធាតុ, ត ឥអាគមោ.