ជុត៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កាសនទិត្តីសុ ជោតតិ វិជ្ជោតតិ ជុតិ ជោតិ "ពោល, ថ្លែង, ភ្លឺ, រុងរឿង" ភូ. ។ ការិត. ជោតេតិ ជោតយិត្វាន អា. ជោតយិត្វាន សទ្ធម្មំ "ញ៉ាំងព្រះសទ្ធម្មឲ្យរុងរឿង"-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទិត្តិយំជុណ្ហា "ភ្លឺស្វាង, រុងរឿង..." គុ. (ផ្លាស់ត៑ជាណ៑ហបច្ច័យ) អា. ជុណ្ហារត្តិ "រាត្រីខែភ្លឺ, រាត្រីខាងខ្នើត" វិ. ជុតិ អស្សាត្ថីតិ ជុណ្ហា ។ ចន្ទស្ស វា ជុតិ សោភំ នយ្ហតិ ពន្ធតីតិ ជុណ្ហា (ជុតិ+នហ៑) ។ ឬ មកពី (ជុស៑+ហ) ប្រែថា "រីករាយ" ។