ជេគុច្ឆ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺ...គប្បីខ្ពើម,-គួរខ្ពើម,-គួរតិះដៀល; វិ. ជិគុច្ឆិតព្វោតិ>ជេគុច្ឆោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺ...គប្បីខ្ពើម, -គួរខ្ពើម, -គួរតិះដៀល; វិ. ជិគុច្ឆិតព្វោតិ>ជេគុច្ឆោ ។
គឺ...គប្បីខ្ពើម,-គួរខ្ពើម,-គួរតិះដៀល; វិ. ជិគុច្ឆិតព្វោតិ>ជេគុច្ឆោ ។
គឺ...គប្បីខ្ពើម, -គួរខ្ពើម, -គួរតិះដៀល; វិ. ជិគុច្ឆិតព្វោតិ>ជេគុច្ឆោ ។