ជេស៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គតិយំ ជេសតិ ជេស្សតិ ជេស្សមានោ ជេស្សន្តោ ជេស្សំ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" ភូ. ។ ជេស្សតិ មិនមែន ភវិ. ទេ ។ អា. ជេស្សន្តំ គិរិទុគ្គេសុ "កាលធ្វើដំណើរទៅលើភ្នំ និងផ្លូវដែលដើរបានដោយលំបាកទ"-ស. ។