ញាណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.ដឹង, សេចក្ដី ឬ (ធម្មជាត) ជាគ្រឿងដឹង (ញាណ, ប្រាជ្ញាដូចវិជ្ជា); វិ. ញាយតីតិ>ញាណំ ។ -ខគ្គ បុំ. ព្រះខាន់គឺញាណ, ញាណដូចជា កំបិតកោរ ។ -អគ្គិ បុំ. ភ្លើងគឺញាណ, ញាណដូចជា ភ្លើង ។ -បថ បុំ. គន្លងគឺញាណ, ផ្លូវនៃញាណ ។ -បរិបាក បុំ. កិ.ចាស់ជុំវិញនៃញាណ (បរិបាក<បរិ+បច+ណ = ចាស់ជុំវិញ, ចាស់ពេញលេញ, ចាស់គ្រប់គ្រាន់, ឆ្អិនសព្វ) ។ -ប្បទីប បុំ. ប្រទីបគឺញាណ, ញាណដូចជា ប្រទីប ។ -ផុសនា ឥ. កិ.ពាល់ត្រូវគឺញាណ, (ធម្មជាតិ) ជាគ្រឿងពាល់ត្រូវគឺញាណ, (ធម្មជាតិ) គឺបុគ្គលគប្បីពាល់ត្រូវគឺញាណ ។ -សម្បយុត្ត គុ. ដ៏សម្បយុត្តដោយញាណ, ដែលប្រកបព្រមហើយដោយញាណ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.ដឹង, សេចក្តីដឹង ឬធម្មជាតជាគ្រឿងដឹង (ញាណ, ប្រាជ្ញា); វិ. ញាយតេតិ>ញាណំ, ជានាតិ ឯតេនាតិ វា>ញាណំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ជានាតិ អនេនាតិ ញាណំ, ញា អវពោធនេ, យុ, អនោ វា, នស្ស ណត្តំ. ជានាតិ យថាសភាវំ បដិវិជ្ឈតីតិ ញាណំ, ញា បដិវិជ្ឈនេ, យុ. ញាយតេ ញាណំ. ជានាតីតិ វា ញាណោ, ញា ញាណេ, យុ. សព្វាការេន សព្វធម្មេ ជានាតីតិ ញាណំ, សព្វញ្ញុតញ្ញាណំ. ធម្មោ ភគវតា អនេន ធម្មជាតេន ញាយតេតិ ញាណំ, ញា អវពោធនេ, កត្តុករណបទេសេសុ ចាតិ យុ.