តជ្ជ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កស្សនេ តជ្ជតិ "ធ្លាក់, របូត, ពោល, ភ្លឺស្វាង" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សន្តជ្ជនេ តជ្ជេតិ តជ្ជយតិ សន្តជ្ជេតិ សន្តជ្ជយតិ តជ្ជិតោ មរណភយតជ្ជិតោ "គម្រាម, សម្លុត, កំហែង, ជម្លាប, បន្លាច" ចុ. ។ តជ្ជនី ឥ. "ចង្អុលដៃ" ។ សព្ទដែលប្រែថាម្រាមដៃទាំង៥៖ អង្គុដ្ឋោ "មេដៃ", តជ្ជនី "ចង្អុលដៃ", មជ្ឈិមា "ម្រាមដៃ", អនាមិកា "នាងដៃ", កនិដ្ឋា "កូនដៃ" (សូចិ) ។