តដ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ឧស្សយេ (អារោហេ) តដតិ "ឡើងខ្ពស់, ..." ភូ. ។ តដ បុំ. "ជ្រោះ" ទីធ្លាក់ចុះនៃភ្នំ ។ តដ នបុំ. តដី ឥ. "ឆ្នេរ, ច្រាំង" ។ គិរិតដ "ជ្រោះភ្នំ" ។ នទីតដំ ឬ នទីតដោ "ឆ្នេរស្ទឹង" ។