តឌ៑សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរកាឡនេ តណ្ឌតិ វិតណ្ឌតិ "គោះ, វាយ, ប្រហារ" រុ. ។ វិតណ្ឌា ឥ. "សំដីគោះលេង, ពាក្យពោលលេងឥតប្រយោជន៍" ។