តណ្ហក្ខយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ព្រះនិព្វាន (ដូច និរោធ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម៌ជាទីអស់ទៅនៃតណ្ហា; វិ. តណ្ហា នំខយោ>តណ្ហក្ខយោ (តណ្ហខយបើជាឈ្មោះរបស់ មគ្គត្រូវប្រែថាជាគ្រឿងអស់ទៅនៃតណ្ហា, ជាឈ្មោះរបស់ផលត្រូវប្រែថាសេចក្ដីអស់ទៅនៃតណ្ហា, ជាឈ្មោះរបស់និព្វានត្រូវប្រែថាជាទីអស់ទៅនៃតណ្ហា) ។ -អន្ត បុំ. ទីបំផុតនៃធម៌ជាទីអស់ទៅនៃតណ្ហា ។ -រត គុ. អ្នកត្រេកអរហើយក្នុងធម៌ជាទីអស់ទៅនៃតណ្ហា ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាទីអស់ទៅនៃតណ្ហា; វិ. តណ្ហានំ ខយោ>តណ្ហក្ខយោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
តណ្ហា ខីយតិ ឯត្ថាតិ តណ្ហក្ខយោ, និព្វាន, តណ្ហាសទ្ទូបបទ - ខី ខយេ, អបច្ចយោ.