តនុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កាយ (ដូច កឡេវរ), រង្វើល, ឈាវ (ដូច វិរឡ), ស្បែក, សំណក (ដូច តច) ។ គុ. តិច, ស្គម, ស្ដើង (ដូច បរិត្ត, អប្ប, កិស) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សំសារទុក្ខំ តនោតីតិ តនុ សរីរំ, តនុ វិត្ថារេ, ឧ ណុ វា, មោគ្គល្លានេ ឩ, រស្សោ, សទ្ទនីតិយំ បន តនូតិ សរីរំ, តំ ហិ កលលតោ បដ្ឋាយ កម្មាទីហិ យថាសម្ភវំ តនីយតិ វិត្ថារីយតិ មហត្តំ បាបីយតីតិ តនូតិ វុច្ចតិ, តនុ វបុ សរីរំ បុំ កាយោ ទេហោតិអាទយោ សរីរវាចកា សទ្ទា, សរីរំ ខន្ធបញ្ចកំ, យញ្ហិ មហាជនោ សរីរន្តិ វទតិ, តំ បរមត្ថតោ ខន្ធបញ្ចកមត្តមេវ, ន តតោ អត្តា វា អត្តនិយំ វា ឧបលព្ភតិ, កាមរាគព្យាបាទានំ តនុត្តករំ សកទាគាមិមគ្គចិត្តន្តិអាទីសុ បន តនុសទ្ទោ អប្បត្ថវាចកោ, អប្បត្ថវាចកស្ស ច តស្ស ក្រិយាបទំ ន បស្សាម, តស្មា និបាតបទេន តេន ភវិតព្វំ, តនុសទ្ទោ និបាតបទន្តិ វុត្តដ្ឋានម្បិ ន បស្សាម, និច្ឆយេន បន អនិប្ផន្នបាដិបទិកោតិ គហេតព្វោតិ វុត្តំ.