តបស្សី
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បុគ្គលគួរដល់សេចក្ដីអនុគ្រោះ (អនុកម្បាយារហ) បុគ្គលមានតបៈជាទ្រព្យ (ដូច តបោធន) ។ អ្នកមានព្យាយាមកំដៅបាប, អ្នកបួស (ដូច បព្វជិត) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
តបោ កម្មំ អស្ស អត្ថីតិ តបសី តបស្សី, សី, ទ្វិត្តំ, តបាទីហិ ស្សី វា. ឯវំ យសស្សី មនស្សី បយស្សី តេជស្សី តេជសី. តបេ អស្សិ និរស្សិ បហាសិ វិទ្ធំសេសីតិ តបស្សី, តបសទ្ទូបបទ - អសុ ខេបេ, ណី.