តព្វហុលនយ

នេត្តិហារត្ថទីបនី

វិធីដែលតែងតែ (ញឹកញាប់) ច្រើនក្នុងស្ថានទីនោះ បានសេចក្តីថាពោលសេចក្តីជាច្រើនដោយបានចំណែកតិចផង ។ វិ. តស្មឹ ពហុលំ អាចិណ្ណំ តព្វហុលំ ។ តព្វហុលំ ច តំ ចាតិ តព្វហុលនយោ ។ ឧ. វនចរកោ "ព្រានព្រៃ (អ្នកត្រាច់ទៅក្នុងព្រៃ)" ។