តាត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ជាពាក្យសម្រាប់ហៅចំពោះតែបុរសថា បពិត្របិតា,-ឳ,-ឳពុក, នែអ្នក,-កូន, ... (ដូច ជនក) ។ គុ. គ្រប់គ្រង, រក្សា, ចិញ្ចឹម (ដូច គោបាយិត) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ជាពាក្យសម្រាប់ហៅចំពោះតែខាងបុរសថា បពិត្របិតា, -ឪ, -ឪពុក ។ នៃអ្នក, -កូន,... ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
តាយតីតិ តាតោ, តា តេ វា បាលនេ, ភ្យាទីហិ មតិពុធិបូជាទីហិ ច ក្តោតិ សុត្តេន ក្តោ, ក្លោបោ. បុត្តេ តាយតីតិ តាតោ បិតា, តា បាលនេ, តោ. កច្ចាយនេ ឥត្ថិលិង្គរូបំ ទិស្សតិ ភោតិ តាតាតិ បយោគតោ, តថា ហិ កច្ចាយនត្ថទីបនិយំ មាតុសទ្ទបរិយាយភូតា ឥត្ថិលិង្គវាចកា អម្មអន្នអម្ពតាតសទ្ទាតិ វុត្តំ. តាយតេ បាលីយតេតិ តាតំ, តា បាលនេ, តោ. តាយតីតិ តាតា, តាយិតា វា, អឃស្ស តាតា ហិតស្ស វិធាតាតិអាទីសុ និទស្សនំ, តា បាលនេ, តុ, សិស្សា. តាយតេ រក្ខិយតេតិ តាតោ បុត្តោ, តា បាលេ, តោ. តាតោតិ ឯត្ថាបិ បុត្តានំ បិតូសុ បិតរានំ បុត្តេសុ អញ្ញេសញ្ច អញ្ញេសុ បិយបុគ្គលេសុ វត្តព្វវោហារោ ឯសោ.