តារកា

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ផ្កាយ, (ដូច ឧឡុ, ភ) ។ កែវភ្នែក (ដូច នេត្តមជ្ឈ) ។ តារា ឯវ>តារកា ។ -សញ្ញា ឥ. សេចក្ដីសំគាល់ដោយផ្កាយ ។ -គណ បុំ. ពួកនៃផ្កាយ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

ផ្កាយ; វិ. តារា ឯវ>តារកា ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

តារាឯវ តារកា, សកត្ថេ កោ, ថិយំ អា.