តាល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មួយចំអាមម្រាមកណ្ដាលគឺលាមេដៃ និងម្រាមកណ្ដាលឲ្យត្រង់វាស់ទៅហៅមួយតាល, ស្រម៉ពិភេក (ដូច វិភេទិកា) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ត្នោ, កូនសោ, រគាំង ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
តលតិ តាលយតិ បតិដ្ឋាតីតិ តាលោ វិទត្ថិ តិណរាជរុក្ខោ កុញ្ចិកា ច, តល បតិដ្ឋាយំ, អយំ ទ្វិគណិកធាតុ, ណប្បច្ចយោ. អភិធានប្បទីបិកាដីកាយំ តាយតិ រក្ខតីតិ តាលោ, តា រក្ខណេ, អលោ. តលតិ តិដ្ឋតិ ឯតេនាតិ វា តាលោ, [តល បតិដ្ឋាយំ, ណោ]. ឥតិ វចនត្ថំ ទស្សេតិ.