តិណ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អទនេ តិណោតិ "ស៊ី, បរិភោគ" ត. ។ តិណំ នបុំ. "ស្មៅ" វត្ថុដែលសត្វស៊ី" ។ ភូតិណំ ភូតិណកំ នបុំ. "ស្លឹកគ្រៃ" ស្មៅដុះលើផែនដី (សូចិ) ។