តិរច្ឆាន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សត្វទៅទទឹង, ឬ សត្វទៅក្នុងទទឹងតិរច្ឆាន (ដូច តិរច្ឆានគត); វិ. តិរិយំ អញ្ជតីតិ>តិរច្ឆានោ, (អភិ. សូចិ) ។ (តិរ+ឆាន) សត្វទៅក្នុងខាងក្រោម (តិរច្ឆាន); វិ. តិរន្តិ អធោ គច្ឆន្តីតិ>តិរច្ឆានោ, (យ. អភិ.) ។ -កថា ឥ. វាចាជាគ្រឿងពោលនូវតិរច្ឆាន ឬ ពោលប្រារព្ធនូវតិរច្ឆាន ។ -យោនិបទ នបុំ. ស្នាមជើងជាទីទៅកាន់កំណើតនៃតិរច្ឆាន ។ -យោនិ ឥ. កំណើតនៃតិរច្ឆាន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សត្វទៅទទឹង, ឬសត្វទៅក្នុងទីទទឹង (តិរច្ឆាន); វិ. តិរិយំ អញតីតិ>តិរច្ឆានោ; (អភិ.សុចិ) ។ (តិរ+ឆាន) សត្វទៅក្នុងខាងក្រោម (តិរច្ឆាន); វិ. តិរន្តិ អធោ គច្ឆន្តីតិ>តិរច្ឆានា; (យ.អភិ.) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អធោ ហេដ្ឋាភាគេន តិរតិ គច្ឆតីតិ តិរច្ឆានោ តិរច្ឆានា, តិរ គតិយំ, និបាតនេន ច្ឆានោ. តិរិយំ អញ្ជតីតិ តិរច្ឆានោ, អញ្ជធាតុ, យុ, តិរិយស្ស តិរោ, អញ្ជស្ស ច្ឆោ. តិរោ អញ្ចិតោ តិរច្ឆានោ, អញ្ចធាតុ គត្យត្ថោ, អ, និបាតនសុត្តេន អច្ឆានាទេសោ, ឱស្សត្តំ កត្វា សិទ្ធំ, អព្យយីភាវោ វា. ឧទ្ធំ អនុគ្គន្ត្វា តិរិយំ អញ្ចិតោតិ តិរច្ឆានោ, តិរិយសទ្ទូបបទ - អញ្ចុ គតិយំ, យុ, តិរិយស្ស តិរោ, អញ្ជុស្ស ច្ឆោ. អភិធម្មត្ថវិភាវិនីអត្ថយោជនាយំ çអឆ អាយមេ, យុ, អសទិសទេ្វភាវោតិ ទិស្សតិ.