តិលកាហតគត្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មានខ្លួនគឺប្រជ្រុយបៀតបៀនទូទៅហើយ, មានខ្លួនសៅហ្មងហើយដោយប្រជ្រុយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មានខ្លួនគឺប្រជ្រុយបៀតបៀនទួទៅហើយ, មានខ្លួនសៅហ្មងហើយដោយប្រជ្រុយ ។
មានខ្លួនគឺប្រជ្រុយបៀតបៀនទូទៅហើយ, មានខ្លួនសៅហ្មងហើយដោយប្រជ្រុយ ។
មានខ្លួនគឺប្រជ្រុយបៀតបៀនទួទៅហើយ, មានខ្លួនសៅហ្មងហើយដោយប្រជ្រុយ ។