តិស៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

តិត្តយំ តិសតិ "ឆ្អែត, បរិបូរ" ភូ. ។ តិត្តិ ឥ. "ការឆ្អែត, ការបរិបូរ" ។