តុច្ឆ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទទេ, សូណ្យ (ដូច សុញ្ញ) ។ -កុដ បុំ. ក្អមទទេ ។ -ខេត្តភូមិ ឥ. ផែនដីនៃស្រែទទេ ។ -គព្ភបូរណ នបុំ. កិ.ញ៉ាំងល្វែងទទេឲ្យពេញ, កិ.បំពេញនូវល្វែងទទេ ។ -គព្ភ បុំ. ល្វែងទទេ, បន្ទប់ទទេ ។ -គ្គហណភាវ បុំ. ភាវៈនៃកិ.កាន់យកទទេ ។ -ជិណ្ណ គុ. ចាស់ទទេ ។ -បច្ឆិ ឥ. កញ្ច្រែងទទេ ។ -បត្តហត្ថ គុ. មានបាត្រទទេក្នុងដៃ ។ -ចាដិ ឥ. ភាជនៈទទេ ។ -បោឋិល អ.ន. ភិក្ខុឈ្មោះតុច្ឆបោឋិលៈ (ភិក្ខុអ្នកមានស្លឹករឹតទទេ) ។ -ភាជន នបុំ. ភាជនៈទទេ ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ...ជារបស់ទទេ ។ -រវំកិ.វិ. ស្រែកទទេ, រងាវទទេ ។ -រូប គុ. មានរូបទទេ, មានសភាពទទេ ។ -វិហារ បុំ. វិហារទទេ, វត្តទទេ ។ -សកដ នបុំ. រទេះទទេ ។ -សភាវ គុ. មានសភាពទទេ ។ -ហត្ថ គុ. មានដៃទទេ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទទេ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
តុសន្តិ ឯតេនាតិ តុច្ឆោ, [តុច្ឆំ មុសា], តុទ ព្យថនេ តុស វា បីតិម្ហិ, ឆោ. តុសតិ ធុវភាវាទីហិ សុញ្ញតីតិ តុច្ឆំ, តុស សុញ្ញេ, វជាទិនា ឆបច្ចយោ. តុចតិ វិនាសេតីតិ តុច្ឆោ, តុច វិនាសេ, ឆោ. តុទនំ តុច្ឆា, តុទ ព្យធនេ, សទ្ទនីតិយំ ព្យថនេតិ ធាត្វត្ថ- វិវរណំ កតំ, ឆោ, ថិយំ អា, ទស្ស ចោ.