តុទ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ព្បថនេ តុទតិ វិតុទតិ "ធ្វើឲ្យអន្តរាយ, ចាក់, ចាក់ដោត, រំខាន" ភូ. ។ កម្មតុជ្ជតិ វិតុជ្ជមានោ ។ អា. តុទន្តិ វាចាហិ ជនា "ជនទចាក់ដោតគ្នា ដោយវាចា"-ស. ។ វេទនាភិតុន្នោ កិ. គុ. "ត្រូវវេទនាចាក់ដោតក្រៃលែង" (វេទនា+អភិ+តុទ៑+ត) ។ តុត្តំ នបុំ. "កង្វេរ" ដែលមានបន្លា សម្រាប់ចាក់គល់ត្រចៀកដំរី, (តុទ៑+ត សូចិ) ។ តុន្នវាយោ បុំ. "ជាងជុល, ជាងប៉ាក់" (សូចិ) ។ បតោទោ បុំ. "ជន្លួញ" (ប+តុទ៑+ណ សូចិ) ។