តោមរ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(អាវុធ) ជាគ្រឿងដែលជនចាក់ (លំពែងស្នែងក្របី); វិ. តុជ្ជតេ អនេនាតិ>តោមរោ ។ លំពែង ឬ ទួនសម្រាប់ចាក់ជើងដំរី, (ហត្ថិនោ បាទេ វិជ្ឈនកណ្ដកោ តោមរោតិ វុច្ចតេ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(អាវុធ) ជាគ្រឿងដែលជនចាក់ (លំពែងស្នែងក្របី); វិ. តុជ្ជតេ អនេនាតិ>តោមរោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
តុជ្ជតេ អនេនាតិ តោមរោ, តុទ ព្យថនេ, អរោ, ទស្ស មោ, ឧស្ស ឱត្តំ. សត្តេ តុមន្តិ ហិំសន្តិ ឯតេនាតិ តោមរោ, តុម ហិំសាយំ, អរោ. តោមរសទ្ទោ បុន្នបុំសកលិង្គេសុ វត្តតិ.