ថល៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ឋានេ ថលតិ "តាំងនៅ, ស្ថិតនៅយឺនយូរ" ភូ. ។ ថល (ត្រៃលិង្គ) "ទួល, គោក" ។ សូម្បីបព្វជ្ជា និង ព្រះនិព្វាន ក៏ហៅថា ថល ដែរព្រោះទឹកគឺកិលេសមិនអាចលិចបាន-ស. ។