ថេ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សទ្ទសំឃា តេសុ ថិយតិ បដិត្ថិយតិ ឬ ថីយតិ បដិត្ថីយតិ "ចេញសំឡេង, ស្រែក, ពោល, សម្លាប់, ប្រហារ, ជាប់តគ្នា" ភូ. ។ (ផ្លាស់ ឯ ជា ឥយ) ។ ថី ឥ. "ស្រ្តី" មានគភ៌ វិ. ថិយតិ សង្ឃាតំ គច្ឆតិ គព្ភោ ឯតិស្សាតិ ថី ។ អា. រញ្ញោ មទ្ទស្ស ថីបុរេ "ក្នុងបូរីស្រីនៃស្ដេចមទ្ទ" (ថីបុរ បូរិស្រី, វាំងស្រីព្រោះហាមមិនឲ្យមានបុរសនៅខាងក្នុង (កុសជាតក) ។ ថី និង ឥត្ថី មានឫសគល់ពាក្យផ្សេងគ្នា ថី ចេញចាក ថេធាតុ, ឥត្ថី ចេញចាក ឥស៑ធាតុ "ធ្វើឲ្យបុរសប្រាថ្នា វិ. ឥច្ឆតីតិ ឥត្ថី, នរេ ឥច្ឆាបេតីតិ វា ឥត្ថី-ស. ។ សព្ទជាវេវចនៈនៃ ថី គឺ ឥត្ថី វនិតា នារី អពលា ភីរុ សុន្ទរី កន្តា សីមន្តិនី មាតុគ្គាមោ បិយា កាមិនី មេណី បមទា លលនា មហិលា អង្គនា-ស. ។ កំណត់តាមអាយុនៃស្រ្តីភេទ៖ រាប់តាំងពីកើតមករហូតដល់អាយុ ៨ ឆ្នាំហៅថា កញ្ញា (ក្នុងទីខ្លះស្រីជំទង់ហៅ កញ្ញា) ។ តពីនោះទៅរហូតដល់អាយុ ១២ ឆ្នាំហៅថា កុមារី ឬ កុមារិកា ។ តពីនោះទៅពេញជំទង់ក្រមុំហៅថា តរុណី ឬ មាណវិកា ។ ចូលក្នុងដែនចាស់ ហៅថា ថេរី ឬ មហល្លិកា-ស. ។