ថេន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកលួច, ចោរ (ដូច មោសក) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ឋាតិ បវត្តតីតិ ថេនោ ចោរោ, ឋា ឋានេ, យុ, ឩនាទយោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន នោ វា, ឋស្ស ថោ, អាស្សេ. ថេនេតិ ចោរេតីតិ ថេនោ, ថេន ចោរិយេ ថេរិយេ វា, អ.