ទក្ខិណោទក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទឹកគឺបុគ្គលគប្បីឲ្យដើម្បីទានសម្បត្តិជាគ្រឿងចម្រើន, ទឹកជាគ្រឿងចម្រើន (ទឹកស្នោទក); វិ. ទក្ខន្តិ ឯតាយាតិ>ទក្ខិណា, ទក្ខិណាយ ទាតព្វំ ឧទកំ>ទក្ខិណោទកំ ។ -ប្បតិដ្ឋាន នបុំ. កិ. ញ៉ាំងទក្ខិណោទកៈឲ្យតាំងនៅចំពោះ, កិ. តាំងទុកចំពោះនូវទឹកស្នោទក ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទឹកគឺបុគ្គលគប្បីឲ្យដើម្បីទានសម្បត្តិជាគ្រឿងចំរើន, ទឹកជាគ្រឿងចំរើន (ទឹកស្នោទក់); វិ. ទក្ខន្តិ ឯតាយាតិ>ទក្ខិណា, ទក្ខិណាយ ទាតព្វំ ឧទកំ>ទក្ខិណោទកំ ។