ទក្ខ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វុឌ្ឍិយំ សីឃត្ថេ ច ទក្ខតិ "ចម្រើន, រុងរឿង, រហ័ស, ឈ្លាស, ឆ្លាត, វៃ" ភូ. ។ ទក្ខិណា ឥ. ឈ្មោះទានដែលគេបំពេញឧទ្ទិសផល ឲ្យដល់បុគ្គលដែលស្លាប់ទៅ" គ្រឿងចម្រើនរបស់អ្នកស្លាប់ទៅ គឺថាធ្វើទានឲ្យអ្នកស្លាប់ទៅបានចម្រើនឡើង ។ (ទក្ខ៑+ឥណ+អា)-ស. ។ ទក្ខោ គុ "ប្រសប់, វៃ, ប៉ិនប៉ៅ" រហ័សលឿន =ឆេកោ, ស. វិ. ទក្ខតិ កុសលកម្មេ អញ្ញស្មិញ្ច កិច្ចាកិច្ចេ អទន្ធតាយ គច្ចតីតិ ទក្ខោ (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហឹសាគតីសុ ទក្ខតិ ទក្ខកោ "បៀតបៀន, ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មុណ្ឌិយោបនយននិយមវតាទេសេសុ ទក្ខតិ ទក្ខិតោ ទិក្ខតិ ទិក្ខិតោ "ក្បាលត្រងោល, បួស, បង្អោនចូលទៅ, និយម, កំណត់, ប្រព្រឹត្តវត្ត, អាទេស, ផ្លាស់ប្ដូរ" ភូ. ។ ទក្ខិតោ គុ. "បព្វជិត, អ្នកបួស, អ្នកប្រព្រឹត្តវត្ត" អា. គន្ធោ ឥសីនំ ចិរទក្ខិតានំ កាយា ចុតោ គច្ចតិ មាលុតេន "ក្លិននៃឥសីទ. ដែលបួសយូរផ្សាយទៅចាកកាយដោយខ្យល់" ។ ចិរទក្ខិតានំ=ចិរប្បព្វជិតានំ-ស. ។