ទជ្ជា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គប្បីឲ្យ, អ. ឲ្យហើយ (ទា+ត្វា>ទជ្ជា) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គប្បីឲ្យ ។ អ. ឲ្យហើយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទាតព្វាតិ ទជ្ជា, ទទ ទា វា ទានេ, ណ្យោ, យោ វា, ថិយំ អា, ទ្យស្ស ជ្ជាទេសោ ក្វចាទិវណ្ណានមេកស្សរានន្តិអាទិនា ទាទេ្វភាវោ វា, ក្វចិ ធាតូតិអាទិនា អាទិរស្សោ, អាការលោបោ. អទាសីតិ ទជ្ជា, ទទ ទានេ, ត្វា ត្វាស្ស ប្យោ, យម្ហិ ទស្ស ជោ, យស្ស បុព្វរូបំ ទីឃោ, ត្វាស្ស ជ្ជាទេសោ វា, ធាត្វន្តលោបោ. ទជ្ជ ទត្វាតិ ទជ្ជា, ទាធាតុ, ត្វា, ទាធាតុស្ស ទជ្ជំ ក្វចិ ធាតូតិអាទិនា ត្វាស្ស អាការាទេសោ. អថ វា មោគ្គល្លាន- បញ្ចិកាដីកាយំ ទាធាតុស្ស ទជ្ជោ, ត្វលោបោតិ វុត្តំ. សទ្ទនីតិយំ ទទិយ្យ, ត្វាស្ស យោ, ឥលោបោ, យលោបោ ច, ទ្យស្ស ជ្ជោ, ទីឃោតិ វុត្តំ. ទជ្ជិត្វាតិបិ បាឋោ, យាគមោ.