ទណ្ឌ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ពិន័យ, អាជ្ញា, ឈើច្រត់, ដំបង, ដង, អន្លូង, ទង, ការទូន្មាន (ដូច ទម) ។ -កម្ម នបុំ. ទណ្ឌកម្ម. កម្មគឺបុគ្គលគប្បីធ្វើដោយអាជ្ញា ។ -ករណបីឡិត គុ. គឺ... បៀតបៀនហើយដោយកិ.ធ្វើនូវអាជ្ញា, គឺកិ.ធ្វើនូវអាជ្ញាបៀតបៀនហើយ ។ -កោដិ ឥ. ចុងនៃឈើច្រត់, ទីបំផុតនៃឈើច្រត់ ។ -តជ្ជិត គុ. អ្នកគឺអាជ្ញាគម្រាមហើយ, អ្នកគឺ...គម្រាមហើយដោយអាជ្ញា ។ -ទីបក នបុំ. ប្រទីបមានដង ។ -បរាយន គុ. អ្នកមានឈើច្រត់ជាទីប្រព្រឹត្តទៅក្នុងខាងមុខ ។ -ពលិអាណាទិ គុ. (កម្ម) មានកំណាត់ឈើនិងពលី (គ្រឿងបូជា) និងអាជ្ញាជាដើម ។ -វគ្គវណ្ណនា ឥ. កថាជាគ្រឿងពណ៌នានូវទណ្ឌវគ្គ ។ -ហត្ថគោបាលកសទិស គុ. ប្រាកដស្មើដោយបុគ្គលអ្នករក្សានូវគោមានដំបងក្នុងដៃ, ដូចជា បុរសអ្នកឃ្វាលនូវគោមានដំបងក្នុងដៃ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ពិន័យ, អាជ្ញា, ឈើច្រត់, ដំបង, ដង ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទមន្តិ អនេនាតិ ទណ្ឌោ និគ្គហោ, ទមុ ទមនេ, មនន្តា ឌោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ឌោ, មស្ស ណោ. ទណ្ឌន្តិ បហរន្តិ ឯតេនាតិ ទណ្ឌោ, ឥទំ នបុំសកលិង្គំបិ ទដ្ឋព្វំ, ទណ្ឌ បហរណេ. ទណ្ឌេតិ និបាតេតីតិ ទណ្ឌោ, ទណ្ឌ និបាតនេ. ទណ្ឌេតិ អនេនាតិ ទណ្ឌោ ទណ្ឌកោ, ទណ្ឌ ទណ្ឌវិនិបាតេ, កោ ទណ្ឌតិ អាណំ ករោតិ ទណ្ឌយតិ វា អនេនាតិ ទណ្ឌោ, ទឌិ អាណាយំ, កឌ្យាទីហិ កោ, និគ្គហីតាគមោ, កលោបោ. អថ វា ទណ្ឌ ទណ្ឌនិបាតេតិ ធាតុ, ករណេ ណបច្ចយោ. ទណ្ឌសទិសតាយ ទណ្ឌោ នាលោ, ណោ.