ទត្តុ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បុគ្គលល្ងង់ខ្លៅ (ដូច ពាល) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

ទាតីតិ ទត្តុ, ទា ទានេ, តុ, ទ្វិត្តំ, រស្សោ. ទាតព្វោ កុច្ឆិតព្វោតិ ទត្តុ, ទា កុច្ឆាគតីសុ, តុ. ពាលភាវេន ទាយតិ គច្ឆតីតិ ទត្តុ.