ទធិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទធិ, ទឹកដោះជូរ; វិ. ឃតមាទធាតីតិ>ទធិ ។ ម្យ៉ាងទៀត (ទធិ<ទធ៑+ឥ = វត្ថុទ្រទ្រង់នូវសេចក្ដីត្រេកអរនៃជន; វិ. ជនស្ស តុដ្ឋី ទធតេតិ>ទធិ) ។ -តេលកដុកភណ្ឌ នបុំ. ទធិនិងប្រេងនិងភណ្ឌៈដ៏ហឹរក្ដៅ, ទធិនិងប្រេងនិងគ្រឿងទេស ។ -ភាជន នបុំ. ភាជន៍សម្រាប់ដាក់នូវទធិ, ភាជន៍ដ៏ពេញដោយទធិ, ដបដ៏ពេញដោយទធិ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទធិ, ទឹកដោះជូរ; វិ. ឃតមាទធាតីតិ>ទធិ ។ ទធិ<ទធ+ឥ=វត្ថុទ្រទ្រង់សេចក្តីត្រេកអរនៃជន; វិ. ជនស្ស តុដ្ឋឹ ទធតេតិ>ទធិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ឃតំ អាទធាតីតិ ទធិ, ធា ធារណេ, ទធ្យាទយោតិ មោគ្គល្លាន- សុត្តេន ឥ, ទ្វិភាវោ និបាតនា, ធស្ស ទោ. សទ្ទនីតិយំ បន ជនស្ស តុដ្ឋិំ ទធតេតិ ទធិ, ទធ ធារណេ, ឦតិ វិគ្គហោ ធាតុបច្ចយវិភាគោ ច កតោ. ទធិសទ្ទោ ឥការន្តោ នបុំសកលិង្គោ.