ទន្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អវយវៈជាគ្រឿងកាត់ផ្ដាច់នូវចំណី (ធ្មេញ, ភ្លុក); វិ. ទាយតិ ភក្ខមនេនាតិ>ទន្តោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អវយវៈជាគ្រឿងកាត់ផ្ដាច់នូវចំណី (ធ្មេញ, ភ្លុក); វិ. ទាយតិ ភក្ខមនេនាតិ>ទន្តោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ភក្ខំ ទាយតិ អនេនាតិ ទន្តោ, ទា អវខណ្ឌនេ, ករណេ អន្តោ. អទមីតិ ទន្តោ. ទមន្ត្យនេនាតិ វា ទន្តេ, ទមុ ទមនេ, តោ, បក្កមាទីហិ ន្តោ ច. ភោជ្ជំ ទំសតិ អនេនាតិ ទន្តោ, ទំស ទសិ វា ទំសនេ, អន្តោ, សលោបោ. ទមតីតិ ទន្តោ ទសនោ, ទមុ ឧបសមេ, វាទីហិ តោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន តោ. ទមយិត្ថាតិ ទន្តោ, ទមុ មននេ, តោ, តស្ស ន្តាទេសោ, មលោបោ, មនានំ និគ្គហីតន្តិ វា មាការស្ស និគ្គហីតត្តំ, វគ្គេ វគ្គន្តោតិ តស្ស វគ្គន្តត្តំ. ទមយតីតិ ទន្តា, ទមុ ទមនេ, តុ មស្ស នោ.