ទន្តាវរណំ

បទានុក្រមធម្មបទ

អវយវៈជាគ្រឿងបិទនូវធ្មេញ, (រិមមាត់, បបូរមាត់); វិ. ទន្តេ អាវរតិ ឆាទយតិ ឯតេនាតិ>ទំន្តាវរំណំ ។