ទន្ធ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ល្ងង់, ខ្លៅ, យឺតយូរ ។ -តា ឥ. ភាវៈនៃ...ជាអ្នកខ្លៅ ។ -ប្បញ្ញ គុ. អ្នកមានប្រាជ្ញាខ្លៅ ។ -ភិក្ខុ បុំ. ភិក្ខុខ្លៅ ។ -រាជ បុំ. ព្រះរាជាខ្លៅ ។

ល្ងង់, ខ្លៅ, យឹតយូរ ។

ទន្ធតិ អសីឃំ ចរតិ បវត្តតីតិ ទន្ធោ, ទន្ធ អសីឃវារេ, ទធិ អសីឃចារេ វា, អ. ទមេតព្វោតិ ទន្តោ ជឡោ, ទមុ ឧបសមេ, ខនានទមរមា ជោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ធោ, មស្ស នោ.