ទមថ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

កិ.ទូន្មាន, ការបង្វិល, ការបង្ហាត់; វិ. ទមនំ>ទមថោ ។

កិ.ទូន្មាន, ការបង្វឹក, ការបង្វាត់; វិ. ទមនំ>ទមថោ ។

ទមនំ ទមថោ, ទមុ ឧបសមេ, សមាទីហូយថោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន អថោ. កាយោបសមេ. ទមតីតិ ទមថោ. ទមិតព្វោតិ វា ទមថោ, ទមុ ទមនេ, សមាទីហិ ថមាតិ ថោ.