ទរ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សេចក្ដីក្រវក់ក្រវាយ; វិ. ទរណំ>ទរោ ។ សេចក្ដីខ្លាច (ដូច ភីតិ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សេចក្តីក្រវល់ក្រវាយ; វិ. ទរណំ>ទរោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ទរនំ ទរោ, ទរ ទាហេ, អ. ទរសទ្ទោ ច កាយទរថេ ចិត្តទរថេ កិលេសទរថេ ច វត្តតិ, អយញ្ហិ អាទិត្តំ វត មំ សន្តំ, ឃតសិត្តំវ បាវកំ វារិនា វិយ ឱសិញ្ចិ, សព្វំ និព្វាបយេ ទរន្តិ ឯត្ថ កាយទរថេ ចិត្តទរថេ ច វត្តតិ, វីតទ្ទរោ វីតសោកោ វិំតសល្លោ, សយំ អភិញ្ញាយ អភាសិ ពុទ្ធោតិ ឯត្ថ បន កិលេស- ទរថេ វត្តតិ, វីតទ្ទរោតិ ហិ អគ្គមគ្គេន សព្វកិលេសានំ សមុច្ឆិន្នត្តា វិគតកិលេសទរថោតិ អត្ថោ.