ទស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
១០ ។ -កថាវត្ថុ នបុំ. កថាវត្ថុ១០, វត្ថុគឺវាចាជាគ្រឿងពោល១០ ។ -កុសលកម្មបថ បុំ. កុសលកម្មបថ១០, គន្លងគឺកម្មជាកុសល១០ ។ -ក្ខត្តំអ. ឬ និ. វារៈនៃ...១០, អស់វារៈដប់ដង, ដប់លើក ។ -បុរិសសហស្ស នបុំ. ពាន់នៃបុរស១០ (បុរសមួយហ្មឺន) ។ -ពលចតុវេសារជ្ជាទិសព្វគុណប្បដិមណ្ឌិត គុ. ប្រដាប់ចំពោះហើយដោយគុណទាំងពួងមានទសពលញ្ញាណនិងចតុវេសារញ្ញាណជាដើម (ទសពល<ទស+ពល = នាមរបស់ព្រះពុទ្ធហៅថា «ព្រះទសពល, ព្រះពុទ្ធមានកម្លាំង១០») ។ -មាសច្ចយ បុំ. កាលជាទីប្រព្រឹត្តកន្លងទៅអស់ខែ១០ ។ -យោជនសហស្ស នបុំ. ពាន់នៃយោជន៍១០, គុ. មានពាន់នៃយោជន៍១០ជាប្រមាណ ។ -យោជនិក គុ. ប្រកបដោយយោជន៍១០, មានយោជន៍១០ជាប្រមាណ ។ -រាជធម្ម បុំ. រាជធម៌១០, ធម៌របស់ស្ដេច១០ ។ -វត្ថុក គុ. មានវត្ថុ១០ ។ -វត្ថុកមិច្ឆាទិដ្ឋិសង្ខាត គុ. ពោលគឺមិច្ឆាទិដ្ឋិមានវត្ថុ១០, គឺបណ្ឌិតពោលថាមិច្ឆាទិដ្ឋិមានវត្ថុ១០ ។ -វស្សសហស្សបរិមាណកាល បុំ. កាលមានពាន់នៃឆ្នាំ១០ជាប្រមាណ ។ -វិធ គុ. មានប្រការ១០, មាន១០យ៉ាង ។ -សហស្សចក្កវាឡទេវតា ឥ. ទេវតាក្នុងចក្កវាឡមានពាន់១០ជាប្រមាណ, ទេវតាក្នុងចក្កវាឡមួយហ្មឺន ។ -សហស្សមហាព្រហ្មបរិវារ គុ. មានមហាព្រហ្មមួយហ្មឺនជាបរិវារ ។ -សហស្សមូលក គុ. មានមូលមានពាន់១០ជាប្រមាណ, មានទ្រព្យជាមូលមានពាន់១០ជាប្រមាណ, មានតម្លៃមួយហ្មឺន ។ -សហស្សីលោកធាតុ ឥ. លោកធាតុមានពាន់១០ជាប្រមាណ, លោកធាតុមួយហ្មឺន ។
បទានុក្រមធម្មបទ
១០ ។