ទស៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

(ធាតុ.) ទំសនេ ទំសតិ វិទំសតិ ទំសេតិ ទិសយតិ "ខាំ, កាត់, ទំពា" ភូ. ចុ. ។ ទន្តោទំសនោ បុំ. “ធ្មេញ, ភ្លុក" ។ សូចិថាទន្តោ (<ទា+អន្ត); វិ. ទាយតិ ភក្ខមនេនាតិ ទន្តោ ។